دو سنگ کنار هم می‌درخشند؛ هر دو سفید، شفاف و پربرق‌اند و در نگاه اول، تشخیصشان از هم تقریباً ناممکن به نظر می‌رسد. اما یکی الماس است و دیگری زیرکنیا؛ دو سنگی که از زمین تا آسمان با هم فرق دارند. اگر می‌خواهید بدانید این تفاوت‌ها دقیقاً چیست، چطور می‌شود این دو را از هم تشخیص داد و کدام‌یک برای شما انتخاب درست‌تری است، این مقاله را تا انتها بخوانید.

تفاوت زیرکنیا و الماس

هرکدام از این دو سنگ، در اصل چیست؟

الماس، کربن خالصی است که طی میلیاردها سال، در عمق زمین و زیر فشار و حرارت بسیار زیاد، به بلوری سخت و درخشان تبدیل شده است. حتی الماس‌هایی که امروز در آزمایشگاه ساخته می‌شوند هم کربن خالص‌اند و از نظر جنس و ساختار، الماس واقعی محسوب می‌شوند.

زیرکنیا اما داستان دیگری دارد. زیرکنیا از دی‌اکسید زیرکونیوم ساخته می‌شود و کاملاً ساخته دست انسان در آزمایشگاه است؛ هیچ کربنی در آن نیست و در طبیعت هم یافت نمی‌شود. پس یک نکته مهم را همین‌جا روشن کنیم: زیرکنیا «الماس مصنوعی» نیست؛ الماس مصنوعی همان الماس واقعی است که در آزمایشگاه رشد کرده، اما زیرکنیا فقط شبیه الماس است؛ یک بدل زیبا و درخشان که از اساس، جنس دیگری دارد.

یک اشتباه رایج: زیرکنیا با زیرکن فرق دارد

نام این دو سنگ خیلی‌ها را به اشتباه می‌اندازد. زیرکن یک سنگ طبیعی و معدنی واقعی است که از قدیمی‌ترین کانی‌های زمین به شمار می‌رود و قرن‌ها پیش هم به‌خاطر درخشش بالایش به‌جای الماس استفاده می‌شد. اما زیرکنیا مصنوعی و آزمایشگاهی است و به‌جز شباهت اسمی و حضور عنصر زیرکونیوم، هیچ ربطی به زیرکن ندارد. وقتی در بازار از «نگین زیرکنیا» حرف می‌زنیم، منظور همان سنگ ساخته دست انسان است.

زیرکنیا اتریشی یعنی چه؟

حتماً در بازار طلا و جواهر، عبارت «نگین اتریشی» را شنیده‌اید. منظور از آن، زیرکنیای باکیفیت اتریشی است که با تراشی بسیار دقیق و یکدست بریده می‌شود؛ تراشی که نسبت‌های ایده‌آل تراش الماس را روی زیرکنیا پیاده می‌کند تا نور، بهترین بازتاب را داشته باشد. نتیجه‌اش سنگی است که برق و تلألویش واقعاً شبیه جواهر است و از زیرکنیای معمولی بازار، درخشان‌تر و چشمگیرتر دیده می‌شود. البته اتریشی بودن، یعنی تراش و پرداخت بهتر؛ جنس سنگ همان زیرکنیاست و از نظر سختی و دوام، با زیرکنیای معمولی تفاوت بنیادی ندارد.

برق و آتش نگین زیرکنیا

تفاوت درخشش: برق سفید الماس، آتش رنگین‌کمانی زیرکنیا

جذاب‌ترین تفاوت این دو سنگ، در نوع برقشان است. الماس نور سفید را با قدرت زیادی بازتاب می‌دهد؛ برقش سفید، تیز و نافذ است و میان نقاط روشن و تیره‌اش کنتراست مشخصی دیده می‌شود.

زیرکنیا اما نور را بیشتر به رنگ‌های طیفی می‌شکند؛ یعنی زیر نور، برق‌های رنگی نارنجی، بنفش و سبز بیشتری از آن دیده می‌شود؛ همان «آتش» رنگین‌کمانی که به‌خصوص زیر نور آفتاب یا نور فروشگاه، چشم را می‌گیرد. خلاصه‌اش این است: الماس بیشتر سفید و نافذ می‌درخشد و زیرکنیا بیشتر رنگی و رنگین‌کمانی. جالب است بدانید همین برق رنگی زیاد، برای چشم‌های باتجربه یکی از نشانه‌های شناختن زیرکنیاست.

تفاوت سختی و دوام

الماس با سختی ۱۰، سخت‌ترین ماده طبیعی دنیاست و عملاً خش برنمی‌دارد. سختی زیرکنیا ۸ تا ۸٫۵ است؛ یعنی برای استفاده روزمره سنگ مقاومی است، اما در طول زمان و در تماس با غبار و سطوح مختلف، خش‌های ریزی برمی‌دارد و لبه‌های تراشش کمی کند می‌شود. به همین دلیل زیرکنیا معمولاً بعد از حدود دو سال استفاده روزانه، ممکن است کمی کدرتر از روز اول دیده شود، درحالی‌که الماس تا ابد مثل روز اول باقی می‌ماند.

زیرکنیا یک تفاوت دیگر هم دارد: از الماس هم‌اندازه خودش سنگین‌تر است؛ حدود یک و نیم تا دو برابر. پس اگر دو سنگ هم‌اندازه را در دست بگیرید، آن‌که سنگین‌تر است به احتمال زیاد زیرکنیاست.

از نظر پاکی و رنگ هم زیرکنیا چون در آزمایشگاه ساخته می‌شود، تقریباً همیشه کاملاً بی‌نقص و بی‌رنگ است؛ اما الماس طبیعی تقریباً همیشه ناپاکی‌های بسیار ریز داخلی دارد که بخشی از هویت و ارزش آن است. پس سنگی که زیر ذره‌بین هیچ نقصی ندارد و کاملاً بی‌رنگ است، به احتمال زیاد الماس طبیعی نیست.

چطور این دو را از هم تشخیص دهیم؟

چند راه ساده برای حدس اولیه وجود دارد:

  • تست بخار: روی سنگ «ها» کنید. بخار روی الماس تقریباً بلافاصله محو می‌شود، اما روی زیرکنیا چند ثانیه می‌ماند و کم‌کم می‌رود.
  • دقت به برق سنگ: برق‌های رنگین‌کمانی پهن و زیاد زیر نور مستقیم، نشانه زیرکنیاست؛ برق سفید غالب با جرقه‌های رنگی کوچک و تیز، نشانه الماس.
  • تست وزن: سنگ هم‌اندازه‌ای که محسوس سنگین‌تر است، زیرکنیاست.
  • تستر الماس: مطمئن‌ترین راه سریع، دستگاه تستر جواهرفروش‌هاست که بر اساس رسانایی گرمایی کار می‌کند و این دو سنگ را به‌راحتی از هم جدا می‌کند.

البته تشخیص قطعی، کار کارشناس و دستگاه است؛ این راه‌ها فقط برای شناخت اولیه‌اند.

تفاوت قیمت و انتخاب درست

بزرگ‌ترین تفاوت این دو سنگ، در قیمت است؛ اختلافی چندصد تا چندهزار برابری. همین اختلاف است که هرکدام را برای هدفی مناسب می‌کند:

  • زیرکنیا برای کسانی انتخاب هوشمندانه‌ای است که درخشش و زیبایی جواهر را می‌خواهند، بدون آن‌که هزینه سنگین الماس را بپردازند؛ برای زیورهای روزمره و مهمانی، مدل‌های متنوع و فشن و سرویس‌های طلا، انتخابی زیبا و مقرون‌به‌صرفه است.
  • الماس برای خریدی ماندگار و نسلی مناسب است؛ مثل حلقه نامزدی و ازدواجی که قرار است دهه‌ها هر روز استفاده شود و ارزشش را هم حفظ کند.

در سرویس‌های جواهری طلا هم معمولاً از زیرکنیای اتریشی استفاده می‌شود تا ست، همان برق و تلألوی جواهر را داشته باشد؛ و نکته مهم برای خریدار این است که در چنین کارهایی، وزن نگین از طلای سرویس کسر می‌شود و مشتری فقط وزن طلا را پرداخت می‌کند.

انگشتر نگین زیرکنیا و الماس

نگهداری از زیرکنیا

اگر زیوری با نگین زیرکنیا دارید، با چند کار ساده دیرتر کدر می‌شود: هر چند وقت یک‌بار آن را با آب گرم و کمی مایع شوینده ملایم و یک مسواک نرم بشویید و با پارچه بدون پرز خشک کنید؛ آن را از عطر، مواد شیمیایی قوی و ضربه دور نگه دارید و جدا از بقیه زیورها نگهداری کنید تا خش نیفتد. الماس از این نظر نگهداری ساده‌تری دارد و فقط برای حفظ برقش، گاهی به تمیزکاری نیاز پیدا می‌کند.

سخن پایانی

الماس و زیرکنیا رقیب هم نیستند؛ هرکدام برای هدفی ساخته شده‌اند. الماس، سنگ ابدیت و ماندگاری است و زیرکنیا، راهی هوشمندانه برای داشتن درخشش جواهر در زیورهای روزمره و سرویس‌های طلاست؛ به‌ویژه وقتی نگین اتریشی با تراش دقیق باشد و برقش چشم را بگیرد. حالا که تفاوت‌هایشان را می‌شناسید، انتخابتان آگاهانه‌تر و لذت‌بخش‌تر می‌شود.

نویسنده: نیلوفر کریمی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *